Is it just me or . . . . ?

Last week I bought these soup bowls and spoons. They have beautiful designs on them. I just loved them. They were sitting there waiting to be used. Yesterday it was raining. All three of us were down with cough and cold. So I decided to make some comforting soup. I thought I will serve it in my new soup set. But then how could I? They were all decked with n number of stickers. And taking out those labels which are stuck to them takes lots of effort.
So that is my question to you. Do you all find it tough to take out those labels? Or you have a trick? I usually soak them in water overnight and then paper comes out easily but that sticky thing. Oh it’s really difficult to clean that. I have scratched so many utensils while doing so.

Labels - yes they are hard to remove. Be them on a thing or a person. And if we try to remove them, some scratches stay behind forever!

MH 12 to UP 78: A Journey

It takes 24 long hours to cover the distance. And at least 24 days thereafter to recover. Leaving Pune behind is always painful. Pune was just welcoming the monsoon when we were leaving. It made parting more difficult.

This time as I was traveling, I took a few snaps. I am sharing those with you here.

Starting with Pune station

Near Uruli-Kanchan

Clouds in the sky


Fields
Clouds again


Beautiful Maharashtra


I love watching my own train from window

Its green everywhere


A Gate-keeper


Sunset





Midnight: Manmad Junction

Khandava

Early morning in Bhopal



Madhya Pradesh





Vidisha

A river


Garam Chai


A fort

Uttar Pradesh


Up side down


Finally, Kanpur station

आषाढाचा पहिला दिवस

आज आषाढ सुरू झाला. आज पहाटे आमच्या गावातही चक्क पाऊस पडला. कालिदासाच्या कृपेने आज हवा मस्त पावसाळी आहे. सगळीकडे ओलीगार झाडं आणि हळवी उन्हं आहेत. जांभूळ रस्ता उधाणला आहे. बकुळीचा गजरा हवेत लह रतोय. वातावरणात मळभ आणि उत्साह आहे. खुप दिवसांनी हलकं हलकं वाटतयं. लिहावसं वाटतयं.

सुट्टीत घरी जाऊन आले. काही जुन्या, काही नव्या मित्र-मैत्रिणींना भेटणं झालं. जुनं सगळं सुटत सुटत चाललंय. उगाच वागवण्यात अर्थ नाही. काही बंध तुटले तर खुशाल तुटू द्यावेत. नवे जुळतील किंवा जुळणार नाहीत. पण मनात बी रुजण्याइतकी ओल शिल्लक ठेवावी. असा धडा मिळाला. तो आता मनापासून गिरवायचा ठरवला आहे.

सध्या मी स्वतःला भरतकामाचा छंद लावून घेण्याचा प्रयत्न करते आहे. पूर्वी मी खुप आवडीने भरतकाम आणि क्रोशाच विणकाम करत असे. पण ती सवय सुटली. आता परत सुरू करताना जड जातयं. पण माझ्या अगदी जवळच्या माणसाने हट्ट केला आहे त्यामुळे हा उपक्रम करावाच लागेल. पहिला प्रयोग म्हणून एका टॉप वर कशिद्याची बुट्टी काढायचा विचार आहे. जर चांगला जमला तर फोटो नक्की टाकेन ब्लॉगवर !

Happy Flower's Day !

गोष्ट आहे एका मित्रमंडळाची. स्वतःच्याच धुंदीत जगणार्‍या काही मित्र-मैत्रिणींची. एके दिवशी भल्या सकाळी त्यांना मिळाल्या फुलांनी भरलेल्या टोपल्या. कुणी दिल्या काय माहीत ? प्रत्येकाला ओंजळ भरून फुलं, ज्याच्या त्याच्या स्वभावासारखी. कुणाला अबोली, कुणाला लिली, कुणाला पावडरपफ, कुणाला चक्क एक सुंदर कमळ, कुणाला अनंत, कुणाला निशिगंध तर कुणाला वाटेवरची रानफुलं असं प्रत्येकाला काही ना काही. सगळे विचार करत होते आज काय विशेष ? तसं काहीच नव्हत विशेष त्या दिवसात पण तरी तो दिवस सुगंधी झाला. आज त्या दिवसाच्या निमित्ताने सगळ्यांना ओंजळ भरून शुभेच्छा.

पुणं सोडता सोडता ....

हे शहर सोडवत नाही

मी विसरू जाता उरते

मज झाकोळून उगवत राही

हे घडी बिघडले रस्ते

गर्दीने विस्कटलेले

अंथरल्या ऊनचुकांवर

पांघरूण रात्रीची शाई

ही रुतून बसली झाडे

सन्यस्त ढोंगी बैरागी

मोहोर पाहूनी माझे

परतवून पानोपानी

मी नदीविनाही फिरले

देऊळघंटेच्या काठी

आसवआठवांची यमुना

पुलाखालूनी वाही

वर्तूळ बशीशी भिडते

वर्तूळ पुरीचे आणि किती

मोजमापले तरि ओघळती

थेंब जास्तीचे काही

हे शहर सोडवत नाही

मी विसरू जाता उरते

मज झाकोळून उगवत राही